مسافر سرزمین قرآن

«إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ » سوره فاطر/آیه 10

«به سوی او کلمات پاکیزه صعود می کند و کار نیکو آن را بالا می برد.»

قرآن دریایی است که ژرفای آن درک نشود ... شعله ای که نور آن به تاریکی نگراید... چشمه های دانش و دریاهای علوم است... فرو نشاننده عطش علماء و باران بهاری قلب فقیهان ، نجات دهنده برای آن کسی که حافظ آن باشد و به آن عمل کند و راهبر آن که آن را به کار گیرد.(خطبه 198 نهج البلاغه)

... و باران می بارد ، نسیم صبح صورت سرخ دشت را می نوازد؛ شعاع نور، پردهxadی گیتی را روشن می کند، زلال شبنم شهود از شاخسار شجرهxadی طوبی فرو می غلتد و دل هر سنگی را آب می کند. هوای دل ابری می شود و چشم ها نمناک از این همه جمال و جلال و به هر طرف که رو می کنی مناظر دلفریب چنان مسحورت می کند که از شوق می خواهی فریاد برکشی و غریو شادی سر دهی و گلبانگ سربلندی.

آری این سرزمین اسرار آمیز و این ملک عجائب و غرائب دارالایمان قرآن است . نوای دلنشین «تبیاناً لکل شیxadء» صدای سخن عشق و اکسیر حیات جاوید.

مسافر سرزمین قرآن توشه می خواهد و پای رفتن و دو چشم بینا که "قره العین" اهل نظر ، عطیه عرشی و نازله لاهوتی را ببیند.

آیت الله بهجت(رحمت الله علیه) می فرمودند: « اگر جمال قرآن را می دیدیم آنگاه معلوم می شد که دست از ترنج می شناسیم یا خیر؟»

و در بیانی دیگر فر مودند: « نظر به قرآن مانند نظر به امام زمان (علیه السلام) است.»

برگرفته از کتاب قرآن صاعد

نامه دوست ***قرآن*** Letter of friend...