1. 1.      با کسب طهارت ظاهری و باطنی (وضو و اخلاص در نیت)، به قرآن نزدیک شوید و با آن تماس برقرار کنید.
2. 2.      قرآن را با آرامش و به نیکویی و زیبایی بخوانید.
3. 3.      قرآن را تا زمانی بخوانید که حضور قلب دارید.
4. 4.      تاهنگامی قرآن را بخوانید که قلبتان آن را می‌پذیرد و فکرتان هم آماده است و روانتان به آن پاسخ می‌دهد؛ ولی وقتی از آن فاصله گرفتید از خواندنش دست بکشید.
5. 5.      قرآن سخن خدا با شما و نمازخواندن سخن گفتن شما با خداست.
6. 6.      قرآن نامه‌ و برنامۀ زندگی از سوی دوست برای انسان است.
7. 7.      خواندن نامۀ دوست، حتّی با بی‌توجّهی، در هر زمان‌‌ومکانی لذت‌بخش است؛ اما بدانید خواندن بدون‌توجّه و درک نکردن معنا و مفهوم قرآن، بهرۀ کمتری برایتان دارد.
8. 8.      قرائت قرآن که با تغنّی و آهنگ‌های ناموزون و هواوهوس باشد نامطلوب و ناپسند است.
9. 9.      سعی کنید در هنگام قرائت و تلاوت قرآن، تمامی واژه‌های آن را بفهمید.
10. 10.  اگر توانایی درک معنای آیات به زبان عربی را ندارید از ترجمه‌ای روان و شیوا استفاده کنید.
11. 11.  در آیات تفکّر و تدبّرکنید تا منظور آیات را بفهمید و به مفاهیم و دستورهای آیات عمل کنید.
12. 12.  خواندن و قرائت ظاهر آیات قرآن، مانند وارد شدن در ورودی باغ و خواندن تابلوهای راهنمای  باغ است.
13. 13.  درک معناومفهوم و عمل به آیات قرآن، مانند وارد شدن به تالارها و استفاده از انواع میوه‌های باغ است.

سعی کنید با تکرار و تمرین، موارد عملی و کاربردی قرآن را در زندگی پیاده کنید.