خدا نیادار، منوچهر بهروج

هنرمندان چون بر اریکه هستی خوش می نازنند و متبسم اند، اکنون نبودشان تلخ است.

هنرمندان چون انرژی منبسط را از کائنات، بر روی خاک می پراکنند، حالا کجا باید به دنبال قدم های بی صدایشان گردید.

هنرمندان شاید هم، چون کاسه ای از مادیات برای خودشان پر نکردند- تا سود و زیان مالی برای خودشان بدهد یا اهل دنیا به آن نظاره گر شوند-.

و اینک هنرمند خالی از دنیا را دیگر در میان نداریم.

ای کاش منوچهر بهروج را بیشتر با چشم دل می دیدم که دلش بی آلایش بود تا کمی صاف و صیقل شویم..

یادش گرامی

+ نوشته شده در پنجشنبه هفتم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 23:48 توسط حسین ملکی |